Aug

30

Posted by : Cubik-s | On : August 30, 2013

Αυτό το μικρό αλλά συνάμα μεγάλο ταξίδι για τη γέννηση ενός start-up (ξεχειμωνιάσαμε βρε παιδιά!) έχει φτάσει σχεδόν στο τέλος του.

Μιλήσαμε για το πως ξεκινάς, το που ξεκινάς. Αναλύσαμε τη σημασία της ομάδας. Προβληματιστήκαμε με το πόση δουλειά πρέπει να βάλουμε σε αυτό το start-up (προφανώς πολλή). Παίξαμε το “ποιος, που, πότε και γιατί” με τις ανάγκες μας. Βρήκαμε λύσεις όταν φτάσαμε στην απελπισία… και κουράγιο όταν η αποτυχία φάνηκε στον ορίζοντα.

Η όγδοη μέρα είναι μάλλον πιο inspirational. Θέλω να γράψω πολλά για εκείνη τη μέρα που όλα τα προηγούμενα έχουν λυθεί, έχουν ετοιμαστεί, έχουν αποφευχθεί… αλλά ούτε εγώ προσωπικά, ούτε κάποιος που ξέρω έχει ζήσει αυτή τη μέρα.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, entrepreneurship, cubiks, cubik-s

Αυτή η μέρα είναι συμβολική. Είναι συμβολική για την πρώτη προσπάθεια, το πρώτο start-up, που εύχομαι να είναι πετυχημένο αλλά απεύχομαι να είναι το τελευταίο. Αυτή η μέρα δεν είναι “μία μέρα”. Είναι το υπόλοιπο της ζωής του start-up. Θα έχει τα πάνω του, θα έχει τα κάτω του και κάθε μέρα θα μηδενίζει και θα ξαναξεκινάει από την αρχή.

Έχει όμως σημασία σε όλη τη διαδικασία αυτή, να το απολαμβάνεις. Να ξεχνάς ότι κάθε Δευτέρα ήθελες να τα παρατήσεις, να αρχίσεις πιστεύεις ότι ο απανωτός ήχος των e-mail παρασκευή βράδυ είναι soundtrack, ότι το κυνήγι με τις δημόσιες υπηρεσίες είναι κυνήγι θησαυρού και πάει λέγοντας.

Δεν ξέρω αν όσα μοιράστηκα είναι οι “επιτρεπτές οδηγίες”… είναι όμως οι αληθινές εμπειρίες που έζησα και ζω, και γω και οι Co-founders μου, και όλοι οι γνωστοί και άγνωστοι σε ένα μικρό για την ώρα οικοσύστημα.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, entrepreneurship, cubiks, cubik-s

Εύχομαι ο καθένας από σας σύντομα να μπορεί να μοιραστεί και τις δικές του. Το blog της Cubik-S είναι πάντα ανοικτό και σας περιμένει!

Μέχρι τότε..!

Have fun!

By @AndySols

Apr

23

Posted by : Cubik-s | On : April 23, 2013

Ωραία… φτάσαμε στο φλέγον θέμα της αποτυχίας..!

Πονάει; Ναι, πονάει.. Είναι δυνατόν μετά από τόση προετοιμασία να αποτύχεις; Ναι, είναι..! Και τι γίνεται μετά; Τίποτα. Ξεκινάς και πάλι από την αρχή..!

Τα τρία παραπάνω ερωτήματα είναι βασικά.

Και είναι σωστά… αλλά η αλήθεια βρίσκεται πάντα ανάμεσα στις γραμμές. Ανάμεσα σε γραμμές που πρέπει όλοι όσοι ασχολούμαστε με το σπορ αυτό, να μάθουμε να διαβάζουμε.

Βρέθηκα την περασμένη βδομάδα σε ένα event όπου η κύρια ομιλήτρια μίλησε για την αποτυχία. Τα ξεκάθαρα λόγια της ήταν: “Θα αποτύχετε. Δεν είναι πιθανότητα. Είναι πραγματικότητα. Θα αποτύχετε. Απλά όταν έρθει εκείνη η ώρα κάντε το γρήγορα. Να αποτύχετε γρήγορα ούτως ώστε να μπορέσετε να ξαναρχίσετε και πάλι.”

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, entrepreneurship

Και εκεί η αλήθεια βρίσκετε κάπου ανάμεσα. Ο μέσος χρόνος για να φανεί αν μπορεί ένα start-up να επιβιώσει, είναι περίπου δύο χρόνια. Αν καταφέρει να περάσει εκείνο το milestone τότε βρίσκεται σε καλό δρόμο. Αν όχι, σημαίνει ότι έχει αποτύχει. Εκεί όμως, δεν είναι το τέλος.

Μαγική λέξη στην προκειμένη περίπτωση είναι το PIVOT (όποτε την ακούω θυμάμαι τον Ρος στα Friends να δίνει οδηγίες για το πως να ανεβάσουν ένα ρημαδοκαναπέ από τα σκαλοπάτια. Ήταν αδύνατο, αλλά επέμενε, χαχαχα).

Κάπως έτσι είναι το PIVOT. Σε κάποια φάση θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου, και το προϊόν-υπηρεσία του start-up μπορεί τελικά να μην ήταν τόσο αναγκαίο για την αγορά. Και αφού ήταν “βιταμίνη” και όχι “ασπιρίνη”, τότε ήταν αχρείαστο.

Αυτός δεν είναι λόγος να τα βάψουμε και μαύρα.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, entrepreneurship

Πολλά start-up ξεκίνησαν από μία ιδέα και πέτυχαν έχοντας κάνει τελικά μία άλλη. Το μυστικό ήταν στο ότι οι founders δεν μοιρολογήσανε και πολύ, απλά πήραν την απόφαση να αλλάξουν πλεύση. Αυτό είναι η γρήγορη αποτυχία.

Κανένας δε θα σε πει αποτυχημένο. Και αν αυτό είναι που σε προβληματίζει, τότε απλά κατάλαβε ότι δεν θα έπρεπε να είναι αυτός ο φόβος σου. ΟΚ, για να μην είμαι και υπερβολική, μπορεί κάποιοι να σε πουν αποτυχημένο. Αλλά συνήθως είναι αυτοί που δεν τολμήσαν να κάνουν ένα βήμα. Αυτοί που τολμήσαν, σε καταλαβαίνουν και δε θα σε πουν αποτυχημένο ποτέ.

Μπορεί να πίστευες πως η ιδέα σου θα είναι το επόμενο Facebook, ή το επόμενο Τwitter (πόσο κλασσική έχει γίνει αυτή η ατάκα, πόσο;;;!!). Τελικά όμως δεν είναι. Let it go. Πριν σε απομυζήσει από πόρους και όρεξη. Προχώρα στην επόμενη ιδέα. Φτιάξε καινούριες ασπιρίνες για πονοκεφάλους και άσε αυτήν που τελικά απέτυχε. Ή μπορείς, να διορθώσεις τις δραστικές ουσίες και έτσι ίσως να λειτουργήσει.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, entrepreneurship

Για να κοιτάμε πάντα και τις δύο όψεις του νομίσματος, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις που πέρασαν το milestone και συνεχίζουν να ανεβαίνουν. Δεν σημαίνει ότι δεν άλλαξαν κάτι στην πορεία. Απλά το timing μπορεί να ήταν λίγο καλύτερο. Αν έχεις τύχη διάβαινε που λέει κι ο παππούς μου.

Κατά τ’άλλα, η αποτυχία είναι και αυτό μέρος του παιχνιδιού. Όχι το πιο ευχάριστο… αλλά μάλλον εξίσου σημαντικό με τα υπόλοιπα. Από μόνη της δεν είναι τίποτα. Ο φόβος μην αποτύχουμε είναι αυτό που πρέπει να αποβάλουμε.

to be continued

p.s. αφιερωμένο σε μία εξαιρετική μέντορα.

Της Άντρεας Σολομωνίδου

Pic source: shashankdhuri.blogspot.com, mentorkristie.blogspot.com, lifeandself.com

Apr

08

Posted by : Cubik-s | On : April 8, 2013

Θα θέλεις να τα παρατήσεις…!!

Όπως ανέφερα και στο ΒΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ, μπορεί και να θέλεις να το κάνεις κάθε Δευτέρα. Ή κάθε δεύτερη Δευτέρα… για να λέμε και του στραβού το δίκιο, δεν θα έχεις άδικο αν θέλεις απλά να σκοτώσεις ένα άνθρωπο έτσι για να βγάλεις το άχτι σου.

Εγώ καλή ώρα σήμερα, έγινα μπαλάκι σε 4 εφορίες για ένα χαρτί. Θα μπορούσαν και οι 4 να το δώσουν… αλλά για έναν λόγο που δεν ήταν ιδιαίτερα προφανής σε μένα, κανένας δεν έπαιρνε την ευθύνη. Το σόου έγινε καλύτερο όταν με έστειλαν και σε ένα ΙΚΑ, έτσι για πλάκα, για να πάρω ένα βοηθητικό χαρτί το οποίο ΙΚΑ όχι μόνο αρνήθηκε να μου δώσει… αλλά ο υπάλληλος φρόντισε να μου κουνήσει επιδεικτικά το “νόμο” στα μούτρα με ένα ύφος “να μάθεις” λες και φταίω εγώ που Εφορία και ΙΚΑ αρνούνται να συνεργαστούν.

γραφειοκρατία

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ; ΜΗΔΕΝ ΣΤΟ ΠΗΛΙΚΟ.. 2 ΩΡΕΣ ΧΑΜΕΝΕΣ = 2 ΩΡΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΑ 1 ΠΡΟΤΖΕΚΤ

Παρεπιπτόντως το χαρτί ακόμα δεν το έχω πάρει. Ποιός νοιάζεται αν επείγει; Μόνο εγώ και κανείς άλλος. Και με τούτα και με εκείνα περνούν τα χρόνια σε ουρές και υπηρεσίες αχρείαστες.

Σκοπός μου εδώ δεν είναι το να γκρινιάξω (μόνο) για τις Ελληνικές Δημόσιες Υπηρεσίες. Το έχουν πάρει πρέφα μέχρι και τα βρέφη ότι μπουρδέλο είναι και θα παραμείνει.

γραφειοκρατία

Ας μιλήσουμε για λύσεις.

1. Βρείτε ένα ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΛΟΓΙΣΤΗ. Ένα νέο παιδί ειδικά, που να είναι ξεφτέρι. Που να μπορεί να σε βοηθήσει να κάνεις navigate. Που να στα κάνει όλα τόσο νιανια που να μην υπάρχει απορία για κάθε διαδικασία. Και εννοείται που να μην γκρινιάζει αν τυχόν και πάρεις 3 φορές μέσα σε 10 λεπτά για να ρωτήσεις το ίδιο πράγμα. (Ο δικός μου ο λογιστής πάντως είναι Άγιος, του βγάζω το καπέλο μόνο που με ανέχεται!)

2. Μοιραστείτε τις υπηρεσίες στην ομάδα. Αν κανένας από σας δεν θέλει, τότε πρέπει όλοι να πάρετε από ένα κομμάτι. Αν υπάρχει ένας που να είναι πιο πρόθυμος να θυσιαστεί, τότε πρέπει να τα κάνει όλα και αδιαμαρτύρητα (εκτός κι αν τα γράψει σε άρθρο και τα εκδώσει σε απομνημονεύματα).

3. Αναγνωρίστε τι από όλα αυτά είναι δυνατόν να γίνει ηλεκτρονικά και προτιμήστε το. Σιγά σιγά όλοι οι λογαριασμοί ΔΕΚΟ, τηλεφώνων κλπ μπορούν να πληρωθούν ηλεκτρονικά. Μην στέκεστε σε ουρές, σε ΕΛΤΑ και σε Τράπεζες. Ακόμα και το ΤΕΒΕ έχει κωδικό ηλεκτρονικής πληρωμής.

γραφειοκρατία

4. Κάντε το ΚΕΠ τον καλύτερο σας φίλο. Βρείτε που είναι το πιο κοντινό σας και γίνετε φίλοι με τα παιδιά εκεί. Είναι τα πιο νορμάλ, τα πιο εξυπηρετικά και τα πιο ευγενικά στην πιάτσα!

5. Πάντα να έχετε stand by και ένα νομικό – δικηγόρο – χαρτογιακά όπως θέλετε πείτε το (σκοπός δεν είναι να προσβάλω, συγχωρέστε με). Όπου έχετε αμφιβολίες για κάποια διαδικασία, συμβουλευτείτε τον. Μην κάνετε τη βλακεία πρώτα και μετά να τον φωνάξετε να το φτιάξει!

6. Κρατάτε ντοκουμέντα από τα πάντα. Δεν ξέρετε πότε μπορεί να χρειαστούν!

Ο μίνι αυτός οδηγός επιβίωσης είναι παθήματα που έγιναν μαθήματα… Δεν σας εύχομαι να πάθετε για να μάθετε… μπορείτε πιο εύκολα να γελάσετε με τα παθήματα των άλλων και να έχετε μάθει τα μαθήματα ευκολότερα.

Από την άλλη όμως, άμα δεν πάθεις, δεν έχεις γελοίες ιστορίες να μοιράζεσαι με τους φίλους σου το ΣΚ!

until next time…
keep walking!

to be continued

Της Άντρεας Σολομωνίδου

Pic source: itsk.deviantart.com, pols733.editme.com

Mar

27

Posted by : Cubik-s | On : March 27, 2013

ΠΟΙΟΣ, ΠΟΥ, ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ

Όλα τα παραπάνω ερωτήματα είναι σαν το αγαπημένο εκείνο παιχνίδι γνώσης που είχαμε πριν κάνει την εμφανισή του δυναμικά το τρίβιαλ. Τουλάχιστον έτσι θυμάμαι. Αν έχεις πάρει απόφαση τα παραπάνω στάδια, και μετά μπορείς επιτυχώς να απαντήσεις αυτές τις 4 ερωτήσεις, είσαι σε καλό δρόμο. Είναι όλοι οι άξονες που χρειάζεσαι.

Έλυσες το θέμα της ομάδας; Άψογα.
Έλυσες το θέμα του που θα ξεκινήσεις; Τέλεια.

Σου μένει τότε το πότε και το γιατί.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, entrepreneurship

ΠΟΤΕ

Σημαντικό πότε θα κάνεις launch. Σημαντικό είναι επίσης και το γιατί θα ξεκινήσεις αυτή τη στιγμή. Από τη μικρή μου εμπειρία, δεν υπάρχει ποτέ η τέλεια στιγμή. Και το γιατί θα βγεις στον “αέρα” τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι αποκλειστικά δικό σου θέμα και της ομάδας σου.

Word of advice… φρόντισε να μην συμπίπτει με κάποιο άλλο major event. Ό,τι και να είναι αυτό. Εκλογές, Εθνικές εορτές, Χριστούγεννα, Απόκριες, Καλοκαίρι, Πάσχα και λοιπά. Εκτός κι αν το προϊόν-service του start-up είναι εξαρτώμενο από ένα τέτοιο περιβάλλον και χρειάζεται το extra publicity.

Προτιμήστε μεταβατικές περιόδους… Σεμπτέμβριο… Νοέμβριο… Μάρτιο… Μάϊο…. Αλλά who am I to judge. Όπως προανέφερα… το “γιατί τότε” είναι καθαρά δικό σας θέμα. Και επειδή και από εμπειρία πάλι σας λέω ότι θα ψάχνετε συνεχώς την τέλεια στιγμή… απλά κάντε το βήμα… πατήστε launch… make public ή οτιδήποτε είναι εκείνο που πρέπει να πατήσετε… and let it fly που λένε… όποιοι και αν το λένε.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, entrepreneurship

Η στιγμή είναι μία στιγμή…

Και μετά ξεκινά το ταξίδι. Κάτι σαν την απογείωση… ο χρόνος της απογείωσης σε συνάρτηση με το χρόνο του ταξιδιού είναι πολύ πολύ πολύ λίγος… Και ακόμα κι αν φοβάσαι την απογείωση, ή αν μαγεύεσαι από την υπερβολική αδρεναλίνη… είναι μία στιγμή… μία μόνο.

Το ταξίδι είναι αυτό που έχει σημασία. Και το πως θα το περάσεις εξαρτάται από σένα, την υπόλοιπη ομάδα, την αγορά και το να μπορείς να αναγνωρίσεις τα κενά αέρος.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα, entrepreneurship

to be continued.

Pic source: deviantbits.com, entrepreneur.com, youngentrepreneur.com

Της Άντρεας Σολομωνίδου

Mar

11

Posted by : Cubik-s | On : March 11, 2013

ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ.

Αν δεν το έχετε πάρει απόφαση ότι θα δουλέψετε μέχρι να πείτε κρα, τότε τώρα ήρθε η ώρα να το πάρετε.

Κάθε αρχή και δύσκολη… κάθε δυσκολία και μία νίκη… ένα βήμα που σε φέρνει πιο κοντά στο στόχο. Το πρόβλημα είναι που καμιά φορά ο στόχος είναι κινούμενος. Άρα κάθε μέρα αναπροσαρμόζεις τα πάντα. Τα timelines δε λειτουργούν, το launching date μεταφέρεται, η γραφειοκρατία γιγαντώνεται και δεν βγαίνεις από μέσα με τίποτα.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Πάντα κάτι μένει πίσω, πάντα εκεί που νομίζεις ότι την επόμενη μέρα θα είναι πιο χαλαρά έστω και ελάχιστα τα πράγματα, φτου κι απ’την αρχή.

Θες να χαλαρώσεις, να βγεις να ξεσκάσεις… και να το κάνεις!

Δεν έχει τέλος αυτό το ταξίδι. Εάν το έχεις πάρει απόφαση ότι θα δουλέψεις σκληρά και χωρίς ωράριο και έχεις ξεχάσει τι εστί υπάλληλος 9-5 και 23 μέρες άδεια, καλώς. Μην μείνεις και στον τόπο όμως! Να βγεις, και να γλεντήσεις, και να ξεκουραστείς… να βρεις το μηχανισμό να κάνεις block τις σκέψεις που σε βασανίζουν, τα χρονοδιαγράμματα που σε τρέχουν… και να θυμάσαι πως πρέπει να ζεις και ανθρώπινα.

Μην κάθεσε απλά να κοιτάς τα τρένα να περνούν. (ατάκα από πολύ αγαπημένο πόρταλ σε ένα άρθρο για τις γυναίκες καριέρας).

Εκεί είναι που πρέπει να πιστέψεις στην ομάδα. Γιατί όσο δουλεύεις εσύ, αντίστοιχα δουλεύουν και οι υπόλοιποι… μην καείτε όλοι ομαδικώς.
Είναι πιο δύσκολο όταν έχεις κι άλλη δουλειά… συνήθως όταν προσπαθείς να χτίσεις ένα start-up και παράλληλα δουλεύεις και αλλού στο τέλος το μόνο που καταφέρνεις είναι να έχεις κάψει το μεγαλύτερο ποσοστό των εγκεφαλικών σου κυττάρων.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Πολλές φορές οι entrepreneurs δεν λογαριάζουν τίποτα όταν έχουν βάλει ένα στόχο. Ούτε γιορτές, ούτε διακοπές! Το λάπτοπ είναι η προέκταση του ενός χεριού τους και το κινητό του άλλου χεριού. Τα e-mail είναι ο κύριος τρόπος επικοινωνίας, και πολλές φορές η απομόνωση είναι μια καλή λύση για να βγάζεις δουλειά.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Συμφωνώ. Επαυξάνω… ΑΛΛΑ!

Εγώ πιστεύω ότι τις πιο όμορφες σκέψεις, τις καλύτερες ιδέες, τις έχουμε “κατεβάσει” όταν αφήσαμε την οθόνη του υπολογιστή. Όταν η έλλειψη μπαταρίας μας ανάγκασε να κοιτάξουμε κάτι άλλο από την οθόνη του κινητού. Όταν εκείνο το ηλιόλουστο απόγευμα κάναμε μια βόλτα ακούγοντας απλά μουσική και χορεύοντας χαζά στο φανάρι μιας διάβασης. Κι ας είχαμε αργήσει λίγο στο ραντεβού.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Αν όλα αυτά τα θεωρείτε μελό και δε σας έπεισα… κρατήστε τότε απλά το “η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη” που είναι σίγουρο και τσεκαρισμένο.

To be continued…

Της Άντρεας Σολομωνίδου

Pic source: gust.com, startupjuncture.com, ideaalive.co.uk

Mar

01

Posted by : Cubik-s | On : March 1, 2013

ΒΗΜΑ ΤΡΙΤΟ

The Team

Θα ευχόμουν αυτό το βήμα να το βάζαμε πάντα μα πάντα πρώτο… επειδή όμως πρώτα η ιδέα θα γεννηθεί στο μυαλό ενός, δικαιωματικά μπαίνει εκείνο στην αρχή της λίστας.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Η ομάδα, The team, L’équipe, La squadra, 团队, Das team

θα μπορούσα να κάτσω με το google translate (καλή ώρα σαν τώρα) και να το μεταφράσω σε όοοοσες γλώσσες μου επιτρέπει. (Τα αραβικά και τα hebrew δεν τα βγάζει, δεν ξέρω γιατί..!).

Νούμερο ένα, κόρνερ στόουν, σημείο αιχμής, δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να γράψω για να υπογραμμίσω, να τονίσω, να κάνω highlight με κίτρινο φωσφόρο μαρκαδοράκι, ΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ!

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Μιά ομάδα δένει είτε τα μέλη της γνωρίζονταν από πριν, είτε δεν γνωρίζονταν… είτε είναι συγγενείς, ή δεν είναι, είτε είναι φίλοι ή δεν είναι. Το μόνο χαρακτηριστικό που είναι απαραίτητη προϋπόθεση είναι το να πιστεύουν όλοι σε αυτήν την ιδέα, να την κάνουν δική τους, και να δουλέψουν με το ίδιο πάθος σαν να την είχαν οι ίδιοι πρωτοσκεφτεί.

Δεν έχει πραγματικά πολλή σημασία ποιά είναι η σχέση των μελών της ομάδας. Βασικά, σημασία έχει η απουσία μιας ουσιαστικής σχέσης όταν πλέον η μονάδα γίνει ομάδα. Έχουμε όλοι δει ιδέες να καταστρέφονται επειδή τα μέλη της ομάδας διαφωνούσαν… ή δεν πίστευαν αρκετά σε αυτό που έκαναν… ή δεν έδωσαν ποτέ τόπο στην οργή και να κάνουν πίσω για κάτι χαζό.

Η επιλογή στους συνεργάτες έχει πολύ μεγάλη σημασία. Και οι καλοί λογαριασμοί πάντα κάνουν τους καλούς φίλους. Ο ρόλος που αναλαμβάνει ο καθένας, είναι δικός του… και πρέπει πάντα να φροντίζει να τον κάνει καλά. Η συλλογική δουλειά είναι άλλο πράγμα. Το πως συμπληρώνει ο ένας τον άλλο, πως εμπνέει ο ένας τον άλλο και πως ότι κι αν γίνει “u got each other’s back”.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Είχα την τύχη να έχω δουλέψει με πολλές ομάδες. Είχα την τύχη να χτίσω γύρω από κάποια ιδέα πολλές ομάδες. Είχα την τύχη να μη φάω τα μούτρα μου πάαααρα πολλές φορές. Λίγες μόνο… αλλά αρκετές για να γίνομαι ακόμα πιο προσεχτική την επόμενη φορά.

Στην αρχή το κοιτάς ρομαντικά.

Να είναι φίλοι, να έχετε πιει μπύρες, να έχετε παίξει πόκερ, να, να, να…. κάποιες φορές σου βγαίνει, κάποιες όχι… και δεν υπάρχει χειρότερο αίσθημα από το να βλέπεις ανθρώπους που πίστευες ότι ήξερες, που εμπιστευόσουν, που θα έβαζες και το χέρι σου στη φωτιά, να στέκονται απέναντι και να καταστρέφουν ότι χτίσατε, ή ακόμα χειρότερα εσένα προσωπικά.

start-up, ομάδα, συνεργασία, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Από την άλλη, ο περισσότερος κόσμος έχει φοβία με το άγνωστο. “Να συνεργαστώ λέει με έναν άγνωστο…;” “Κι αν είναι κλέφτης; Κι αν είναι ψεύτης;”…  Κοίτα… επειδή και η ιστορία έχει αποδείξει ότι ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις κάποιον πραγματικά, τελικά τι είναι χειρότερο; Να ξέρεις τον άλλο 1000 χρόνια και να βγει κλέφτης και ψεύτης ή να τον ξέρεις 5 λεπτά…; Η ουσία είναι ότι σου βγήκε κλέφτης ή ψεύτης και όχι το πόσο καλά τον ήξερες πριν φας τα μούτρα σου.

Για να μην παρεκλίνω όμως απο την ουσία.

Κάνεις μια επιλογή λίγο με το έστικτο, λίγο με την εμπειρία, λίγο με την πίστη και το σταυρό στο χέρι… και μαθαίνεις να συζητάς τα προβλήματα σαν ενήλικας… ίσια.. σταράτα… με όση ειλικρίνεια γίνεται…! Εμπιστεύεσαι τους συνεργάτες σου και τους κάνεις οικογενειά σου με τον ίδιο σχεδόν τρόπο που εμπιστεύεσαι μία γκόμενα ή ένα γκόμενο και πας και την/τον παντρεύεσαι… (ατυχές παράδειγμα μάλλον αλλά u get my point)…

Γι’αυτό λοιπόν μην κολλάς σε στερεότυπα… καλού κακού όμως, κράτα τα χέρια σου μακριά απ’τη φωτιά!

To be continued…

Της Άντρεας Σολομωνίδου

Pic source: nomad2000.com

Feb

28

Posted by : Cubik-s | On : February 28, 2013

ΒΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ

Πού ξεκινάς.

Αυτό είναι ένα θέμα. Αν θεωρήσουμε ότι η βάση της συζητησής μας ξεκινάει από το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην Ελλάδα, τότε είναι λογικό να πιστεύουμε ότι πρέπει να ξεκινήσουμε από την Ελλάδα.

ΟΧΙ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ! (φωνή ακούγεται δυνατά σε κάποιον από τους δύο ώμους, μη σου πω και τους δύο).

start-up, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα

Το που, δεν έχει πάντα να κάνει με το που μένει αυτός που ξεκινάει την ιδέα. Έχει να κάνει με το που η ιδέα αυτή έχει εφαρμογή. Άρα μπορεί να μένεις Περιστέρι και να πουλάς σανίδες σερφ στη Γερμανία (πρόσφατα έμαθα ότι σερφάρουν σε ποτάμια – ΟΥΑΟΥ).

Αναγνώρισε αν η ιδέα σου έχει εφαρμογή εκεί που μένεις… ή πάρτο αλλιώς και αναγνώρισε απλά που έχει εφαρμογή.

Απάντα σε ένα απλό «γιατί»… που μετά γίνεται λίγο πιο περίπλοκο γιατί πρέπει να απαντήσεις «γιατί» δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο μέχρι τώρα, «γιατί» ίσως να μην πέτυχε, «γιατί» να προτιμήσει κάποιος εσένα από κάποιον άλλο που το κάνει περισσότερο καιρό κλπ. Είναι όμως ένα γιατί κάθε φορά. Αν δεν μπορείς να το απαντήσεις στον εαυτό σου, ίσως δεν πρέπει να συνεχίσεις να κυνηγάς αυτή την ιδέα.

start-up, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα

Προχώρα στο πιο δύσκολο κομμάτι που είναι να αναγνωρίσεις το νομικό και φορολογικό πλαίσιο της χώρας που μένουμε (a.k.a Ελλάδα) αλλά και άλλων χωρών που είναι πιο φιλικές προς τους νέους entrepreneurs και τα start-ups. Μην προσπαθήσεις να μάθεις random πράγματα ρωτώντας γνωστούς σου λογιστές ή δικηγόρους. Καλύτερα να ψαχτείς λίγο μέσα στο start-up community, να βρεις events για νομικά και φορολογικά θέματα για τέτοιου είδους επιχειρήσεις, ή ακόμα καλύτερα να μιλήσεις με άλλους entrepreneurs για το πως το έλυσαν αυτό το θέμα.

start-up, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα

Να θυμάσαι ότι όλα στο χαρτί φαίνονται πολύ πιο απλά απ’ότι πραγματικά είναι… για αυτό αν έχεις απορία βλέποντας τα στο στο χαρτί, φρόντισε να τη λύσεις πριν να ξεκινήσεις.

Το “που” ίσως είναι το δεύτερο δυσκολότερο θέμα προς επίλυση μετά το ΤΡΙΤΟ ΒΗΜΑ (με ποιούς). Είναι πολύ ρευστό το περιβάλλον που κινούνται τα start-ups και συχνά αυτό που σε κάνει να αλλάζεις γνώμη, βάση, στρατηγική έχει να κάνει και με τα θέματα χρηματοδότησης που θα δούμε πιο μετά.

Η ουσία βρίσκεται στο να μη σε αποθαρρύνει η επερχόμενη ανακατωσούρα…

Γιατί θα έρθει… και σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια θα σε εκνευρίσει… θα αρχίζεις να αναρωτιέσαι αν έπρεπε να σπουδάσεις λογιστική ή νομική για να βγεις από μέσα. Αν πρέπει απλά να βρεις μια δουλίτσα να έχεις και λίγο extra χρόνο για τη γκόμενα ή το γκόμενο.

Αν νιώθεις έτσι τότε μάλλον δεν κάνει για σένα αυτό το σπορ.

start-up, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων, επιχειρηματικότητα και ανταγωνιστικότητα

Πριν τέσσερις μήνες που είχα την τύχη να βρίσκομαι σε ένα πάνελ νέων entrepreneurs και με ρώτησε ο δημοσιογράφος αν σκέφτηκα ποτέ να τα παρατήσω, του απήντησα πολύ ειλικρινά ότι το σκέφτομαι κάθε Δευτέρα. Και το εννοούσα… πραγματικά. Τέσσερις μήνες μετά, πανηγυρίζω όταν έχω καταφέρει η κάθε Δευτέρα να κυλάει από μέτρια μέχρι εξαιρετικά γιατί ξέρω ότι έχω κερδίσει το δυσκολότερο μου στοίχημα. Να μην αφήσω το φόβο της Δευτέρας να σβήσει τη δουλειά της υπόλοιπης βδομάδας.

To be continued…

Της Άντρεας Σολομωνίδου

Feb

26

Posted by : Cubik-s | On : February 26, 2013

Κάνουμε το come back μετά από καιρό στο θέμα του entrepreneurship. Κάναμε πολλά post για το τι εστί, ποιός είναι entrepreneur, τι είναι γυναικεία επιχειρηματικότητα κλπ τόσους μήνες, που επί της ουσίας ξεχάσαμε να περάσουμε στα διαδικαστικά:

– πως ξεκινάς
– που ξεκινάς
– με ποιούς ξεκινάς
– και πάει λέγοντας.

start-up, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Τι είναι start-up, Τι δεν είναι start-up, Ποιός θεωρείται entrepreneur… και ποιός όχι.

Αυτά είναι ερωτήματα που βασανίζουν μεγάλο μέρος ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων οι οποίοι βρίσκονται απλά στην αρχή. Και ναι, η αρχή μπορεί να είναι το ήμισυ του παντός… πως την κάνεις τη ρημάδα έχει σημασία. Για αυτό και εμείς, ξεκινάμε από τα βασικά. Και θα προσπαθήσουμε να φτάσουμε όσο πιο κοντά στη σκιαγράφηση της πραγματικότητας για έναν entrepreneur…

start-up, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

ΒΗΜΑ ΠΡΩΤΟ

Πως ξεκινάς.

Χμ…. απλό… αμ δε! Που είναι το απλό;

Εγένετω η ιδέα! Μια ιδέα. Μια οποιαδήποτε ιδέα. Εκείνη η ιδέα που σε κάνει το βράδυ να κοιτάς το ταβάνι και ο άσπρος καμβάς να αποκτά σχήματα, χρώματα, μουσική. Αυτή είναι η αρχή… σε ένα πραγματικά φανταστικό κόσμο. Όσο φανταστικός είναι αυτός των παραμυθιών. Μια ιδέα δεν είναι τίποτα… είναι φρούδες ελπίδες ενός δυνητικού αποτελέσματος. Ότι αυτή η ιδέα είναι το επόμενο Facebook, Twitter κλπ.

start-up, entrepreneurship, επιχειρηματικότητα, επιχειρηματικότητα νέων

Δεν είναι μόνο αυτά μια ιδέα όμως.

Ιδέα είναι και πως μπορείς να κάνεις έστω κάτι ελάχιστα καλύτερο. Ακόμα κι αν είναι να φτιάξεις αποτελεσματικότερα μανταλάκια που να μην αφήνουν σημάδια στα ρούχα.

Είναι όμως η αρχή;

Είναι… όταν σταματήσει να είναι το σχήμα πάνω στο άσπρο του ταβανιού και γίνει μουτζούρα στο ξεχασμένο τετράδιο του πανεπιστημίου/του σχολείου/του φροντιστηρίου, ότι βρέθηκε πιο πρόχειρο. Είναι όταν αρχίσει το μυαλό να το φαντάζεται σε 3D με τα φανταστικά γυαλιά των σινεμά του 2013.
Είναι όταν σταματήσει κάποιος να λέει ότι η ρημάδα η κοινωνία δεν βοήθησε, δεν έδωσε, δεν προίκισε.. .και πάρει εκείνο το πρόχειρο και ανοίξει την πόρτα.

Και έτσι απλά λύθηκε το πως. Με το βήμα του Jonnie Walker…

To be continued….

Της Άντρεας Σολομωνίδου

Feb

05

Posted by : Cubik-s | On : February 5, 2013

Πάντα ένιωθα πως η έκφραση ῾κατά συρροήν῾, πήγαινε πακέτο κυρίως με τη λέξη ‘δολοφόνος’… στην καλύτερη των περιπτώσεων με τη λέξη ‘κλέφτη’. Το ότι είναι πλέον επίσημος όρος και στην επιχειρηματικότητα, είναι γεγονός.

Χάνει προφανώς λίγο στη μετάφραση, αλλά είναι πλέον τίτλος ο οποίος αποδίδεται σε entrepreneurs που μεταπηδούν από το ένα initiative στο άλλο με την ευκολία που εμείς αλλάζουμε απλά πουκάμισο το πρωί.

Με μία μικρή έρευνα που έχω κάνει, κατέληξα στο συμπέρασμα πως οι περισσότεροι serial entrepreneurs είναι σχεδόν παντελώς άγνωστοι. Ξέρουμε το τι έχουν κάνει, ή κάποια από αυτά που έχουν κάνει όπως π.χ. οι τύποι που έκαναν το Skype,  αλλά δεν ξέρουμε τους ίδιους. Όχι όπως ξέρουμε τον Steve, τον Mark, τον Jack κλπ. Που δεν θεωρούνται serial entrepreneurs.

επιχειρηματικότητα

Ο… κατά συρροήν επιχειρηματίας, τείνει να είναι ένας άνθρωπος που δοκιμάζει την εφαρμογή των ιδεών του σε διάφορα πεδία και βιομηχανίες. Οι περισσότερες εταιρείες οι οποίες ιδρύει, είναι φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους, πιο σπάνια συνδέονται σαν conglomerate.

Στην πορεία αυτής της έρευνας μπορώ να πω πως αναγνώρισα δύο τέτοια είδη entrepreneurs. Αυτοί που ξεκινούν την ιδέα τους, προχωρούν σε καινούργια βιομηχανία κάθε φορά, έχουν πολύ successful exits μέσα σε μικρά χρονικά διαστήματα (από 100 μέρες μέχρι και 3-4 χρόνια) και από την άλλη, άτομα σαν τον Magic Johnson, την Oprah και τον Branson που έχτισαν όλη την αυτοκρατορία τους στηριζόμενοι σε ένα brand name. Ο Johnson ήταν ένας από τους κορυφαίους παίχτες του basket, τώρα η Magic Johnson Entreprises αξίζει περισσότερο από 700 εκατομύρια.  Ο Branson ξεκίνησε από ένα φοιτητικό περιοδικό, προχώρησε σε αλυσίδες καταστημάτων μουσικής, και το brand της Virgin έγινε από αναψυκτικό μέχρι αεροπορική και διαστημικά ταξίδια.

επιχειρηματικότητα

Η αλήθεια πως όλοι αυτοί έχουν ένα πολύ μεγάλο κοινό. Φαίνεται να έχουν μία φυσική ανοσία στο αίσθημα που ονομάζεται φόβος και πιο συγκεκριμένα για αυτήν την περίπτωση ο φόβος της αποτυχίας.

επιχειρηματικότητα

Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν αποτυχίες στο ενεργητικό τους από πριν να γίνουν πολυ-εκατομμυριούχοι. Πολλοί έχουν και κάποιες λανθασμένες κινήσεις αφού έφτασαν ψηλά. Δεν έχουν όμως αυτή τη φοβία. Ότι αν δεν τα καταφέρω είμαι καταδίκασμένος. Έχουν αντιληφθεί πως ο αγώνας είναι πάντα ενάντια στον εαυτό τους και όχι σε κάποιον άλλον.

Ο αγώνας δεν κρίνεται αν δεν τελειώσει. Τι φοβόμαστε λοιπόν. Let the games begin!

Pic Source: forbes.com, islandconnections.com

Jan

22

Posted by : Cubik-s | On : January 22, 2013

Εδώ και μία βδομάδα περίπου παλεύω να τελειώσω ένα άρθρο για τη σχέση της πολιτικής με το entrepreneurship. Το παλεύω, το παλεύω, μια μέρα θεωρώ πως έχουν την απόλυτη σχέση, την επόμενη μετανιώνω και αποφασίζω πως δεν υπάρχει καμία απολύτως σχέση και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

επιχειρηματικότητα

Τελικά κατέληξα στο εξής…

Πως θα έπρεπε πολιτική και επιχειρηματικότητα να έχουν σχέση… την καλύτερη κιόλας… και όχι με τον τρόπο που μέχρι σήμερα είθισται να έχουν (βλέπε μίζες, βλέπε κρατικά έργα,κτλ)… δυστυχώς όμως, όχι μόνο δεν έχουν… αλλά επικρατεί το απόλυτο χάος, το απόλυτο μίσος όπου οι πολιτικοί αδυνατούν να αντιληφθούν τι εστί entrepreneurship και οι απανταχού entrepreneurs έχουν στην κορυφή της λίστας με τους εχθρούς τους (ναι, αυτήν που πετάνε βελάκια) το κράτος και την γραφειοκρατία του.

γραφειοκρατία

Μέσα σε αυτή τη δεκαετία που μας πέρασε, έχω πατήσει το πόδι μου και στις δύο αυτές περιοχές. Και της πολιτικής και της επιχειρηματικότητας… η αλήθεια να λέγεται, στην πρώτη υπάρχω πολλά περισσότερα χρόνια από τη δεύτερη, αλλά για να λέμε και του στραβού το δίκιο, δεν νιώθω μεγάλη και τρανή σε καμία (σόρυ, τα τριάντα με κιάλια τα κοιτάω ακόμα… δεν βιάζομαι!).

Η μικρή μου εμπειρία όμως, τώρα που ας πούμε είμαι μία young entrepreneur, με έχει κάνει να καταλάβω πόσο λάθος κοιτούσαμε κάποια πράγματα σαν young aspiring politicians. Εκεί κάπου, τοποθέτησα τη γραμμή του τι εστί πολιτικός και τι εστί επαγγελματίας πολιτικός… είναι δύο οι όψεις… Όταν έχεις βγει στην αγορά και έχεις ωριμάσει, όταν καταλαβαίνεις τους παλμούς της κοινωνίας και τι εστί να δουλεύεις και να μην κλείνουν οι τρύπες, τότε κάπου σε κάποιο σημείο κάποιας γραμμής που έχεις αποφασίσει να ασχοληθείς με την πολιτική, η εμπειρία σου, σου δίνει καύσιμα να κάνεις κάτι καλύτερο. Να συνεισφέρεις. Όταν από την άλλη, η μόνη ενασχόληση σου πάντα ήταν η πολιτική μέσα από κομματικές και κρατικές θέσεις, όταν πάλι έρθει εκείνο το σημείο της κάποιας γραμμής που θα ασχοληθείς με την πολιτική ο ίδιος, το μόνο που κουβαλάς ως προϋπηρεσία είναι το… τίποτα.

Και είναι στα αλήθεια τίποτα. Είναι αέρας. Δεν κουβαλάς τίποτα ουσιαστικό που μπορεί να βοηθήσει σε κάποιο μοντέλο κράτους.

πολιτική

Για να γίνω πιο συγκεκριμένη… Στα 22 μου, φορούσα κουστούμια και μπορούσα να αναλύω επί ώρες τα διάφορα πολιτικά συστήματα, να συζητάω ψηφίσματα περί νεανικής επιχειρηματικότητας ή να εξετάζω το γιατί οι νέοι δεν συμμετέχουνε στις εκλογές. Στα 27 μπορώ πλέον να απαντήσω με σιγουριά γιατί αυτά όλα ήταν αρλούμπες. Κάτι παραπάνω από ένα χρόνο πίσω, όταν αποφάσισα να ξεκινήσω το δικό μου start-up, μέσα στο μυαλό μου όλα ήταν όσο ρόδινα τα παρουσίαζα στα ευφάνταστα ψηφίσματα που έγραφα, φορώντας το καλοραμένο κουστούμι μου. Έλα όμως που δεν είναι.

Δεν είχα γράψει ποτέ σε κανένα ψήφισμα ότι η γραφειοκρατία μπορεί να πνίξει ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ το οποιοδήποτε initiative πας να κάνεις. Για πλάκα κιόλας. Δεν είχα γράψει ποτέ, ότι ο λόγος που κανένας δεν ακολουθεί το ονειρό του είναι επειδή για να το κάνει, πρέπει να θυσιάσει τις πιο παραγωγικές του ώρες στις ουρές του Ο.Α.Ε.Ε, του ΙΚΑ και σε οποιαδήποτε άλλη αργόσχολη και γραφειοκρατική διαδικασία μπορεί να βάλει ο νου σας.

Όλα αυτά που δεν έλεγα στο ψήφισμα, δεν τα έκρυβα. Αλλά πραγματικά δεν τα ήξερα… και θα συνέχιζα να μην τα ξέρω αν ακόμα έκανα καριέρα σαν επαγγελματίας πολιτικός.

επιχειρηματικότητα

Για αυτό πλέον χρεώνω τα γιγάντια κράτη και τις βαριές κρατικές μηχανές. Τους χρεώνω που βάσισαν όλο το μοντέλο τους σε ανθρώπους ανεπάγγελτους, που άφησαν το μέλλον της επιχειρηματικότητας και κατ’επέκταση το μέλλον της κάθε χώρας έρμαιο σε ανειδίκευτους, που δεν έχουν πραγματικά ιδέα πως είναι να φτύνεις αίμα για να στήσεις μία επιχείρηση που θα δώσει ψωμί σε 5-10-100-1000 άτομα.

επιχειρηματικότητα

Αυτό πρέπει πλέον να σταματήσει. Αυτοί πρέπει πλέον να σταματήσουν. Αυτοί πρέπει πλέον να μην έχουν τον κύριο λόγο στο μέλλον μου, σου, του, όλων όσων αποφάσισαν να μην ακολουθήσουν την πεπατημένη. Κάποιοι από μας κινούνται με την ταχύτητα του φωτός. Σταματήστε επιτέλους να καίτε κάρβουνο.

Pic Source: medianovak.com, presseurop.eu, cityam.com, Babson College via Flickr

Της Άντρεας Σολομωνίδου