Dec

05

Branding Πόλεων..! Ναι ή Ου;

Posted by : Cubik-s | On : December 5, 2012

Εδώ και κανένα χρόνο, είναι πολύ μεγάλο debate το πως κάνουν brand οι πόλεις και κατ’ επέκταση χώρες ολόκληρες. Θεωρητικά η ταυτότητα που έχει η κάθε πόλη, προέρχεται από το πέρας των χρόνων ή των αιώνων σε κάποιες περιπτώσεις. Σκέφτεσαι Νέα Υόρκη και λες “η πόλη που δεν κοιμάται”, λες Παρίσι και σου έρχεται “η πόλη του φωτός”. Ακόμα και όταν μιλάμε για την Κωσταντινούπολη αναφερόμαστε ως η “Πόλη”… η μόνη που γράφεται ακόμα με κεφαλαίο.

Τι είναι στην ουσία όμως το brand μιας πόλης; Μία στάμπα που της κόλλησε κάποιος, κάπου στην ιστορία; Ένα σύνολο αντιλήψεων που οι επισκέπτες έχουν; Είναι τα μνημεία της; Είναι οι άνθρωποι που την κάνουν να αναπνέει; Τι είναι εντέλει;

iamsterdam.preview

Διάβασα κάπου για το “σύνδρομο του Παρισιού”. Είναι λέει ένα σύνδρομο που το παθαίνουν ένα ποσοστό Ιαπώνων τουριστών κάθε χρόνο που επισκέπτονται το Παρίσι κάθε χρόνο. Έχει να κάνει με τις προσδοκίες που τους δημιουργούνται όταν παίρνουν την απόφαση να κάνουν ένα τόσο μεγάλο ταξίδι για να επισκεφτούν την πόλη του Φωτός…  και όταν αυτές οι προσδοκίες δεν εκπληρώνονται (επειδή προφανώς το Φως δεν είναι το μόνο πράγμα που χαρακτηρίζει μία μεγαλούπολη σαν το Παρίσι) τους πιάνει κατάθλιψη.. το οποίο οι ειδικοί το ονόμασαν “σύνδρομο του Παρισιού” και μεταφέρονται άρον άρον πίσω στη χώρα τους.

Paris-syndrome

Για να έρθουμε και στα δικά μας, ποιό είναι τελικά το brand που ονομάζεται Αθήνα; Ποιές είναι οι προσδοκίες των ανθρώπων που επισκέπτονται την πόλη αυτή; Έχοντας υπόψιν την αντίληψη που έχουμε εμείς για άλλα μέρη, ποιά είναι η εικόνα που έχουν οι ξένοι για την πόλη μας; Είναι καλή; Είναι κακή; Και πως αυτό είναι μετρήσιμο… κι αν είναι… τι μπορούμε να κάνουμε με τα αποτελέσματα.

Όντας εταιρεία branding, βασιζόμαστε στην ανάγκη της διαχείρισης της εικόνας ενός brand. Όταν κάτι πάει λάθος κάνουμε διαχείριση κρίσης, όταν δεν πάει άλλο κάνουμε re-branding… ανεβάζουμε το awareness, κάνουμε καμπάνιες σόσιαλ μίντια… γενικώς επικοινωνούμε.

Άλλο όμως το brand σου να είναι η Coca-Cola και άλλο η Αθήνα. Δεν είναι το ίδιο…

Είναι πολύ μεγάλος διάλογος το κατα πόσο υπάρχει η ανάγκη να γίνονται οι τόποι brands. Είναι ανάγκη όταν η Αθήνα καίγεται να κάνουμε τον κόσμο που θέλει να την επισκευτεί να νιώθει ασφαλής, είναι ανάγκη να κάνουμε τους επισκέπτες να καταλάβουν ότι δεν είναι αυτοσκοπός το να ταλαιπωριούνται…; Στο κάτω κάτω δεν παίρνουν τίποτα λιγότερο από αυτό που δεν διαφημίζουμε κάν.. Μια πόλη που έχει σταθεί και έχει επιβιώσει στο πέρας των αιώνων μετά από μάχες, πολέμους, εμφυλίους και μη… που είναι περισσότερο πράσινη από όσο οι ίδιοι οι κάτοικοί της πιστεύουμε, που έχει περισσότερες underground σκηνές από όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πόλεις… που συναγωνίζεται σε ομορφιά μόνο τα υπόλοιπα μέρη της χώρας της και η λίστα συνεχίζεται…

athens_burning

Πως κάνεις λοιπόν brand κάτι τόσο μεγάλο σαμπώς και είναι οδοντόκρεμα (όπως σε μία συνέντευξη που παρευρέθηκα είπε ένας από τους πιo γνωστούς social media strategists στο χώρο); Είναι μάλλον στο χέρι μας να καταλάβουμε τι εστί brand και έπειτα να παλέψουμε να λανσάρουμε πόλεις ολόκληρες μέσα από ένα Facebook page.

Pic Source: listfave.com, abc.net.au, metamute.org

Της Άντρεας Σολομωνίδου