Jan

07

Το τέλος της αθωότητας..!

Posted by : Cubik-s | On : January 7, 2013

1 Ιανουαρίου 2003

Τη θυμάμαι χαρακτηριστικά αυτή την ημερομηνία. Έμπαινα στη χρονιά που πλησίαζα στην ενηλικίωση καθώς επίσης και στην χρονιά που είχα αλλάξει το παλιό μου κινητό (ΝΟΚΙΑ 3310 για όσους θυμούνται) με ένα καινούργιο μοντέλο που επέτρεπε να αποθηκεύεις πολύ περισσότερα μηνύματα από ότι πριν. 143 μηνύματα έλαβα εκείνη τη μέρα. Με ποιήματα, ευχές, σχηματάκια αστεριών. Απάντησα σε 143 μηνύματα και μπορεί και να έστειλα και ακόμα περισσότερα.

sms

1 Ιανουαρίου 2013

πριν λίγες ημέρες δηλαδή, που όλοι ακόμα την θυμόμαστε καθαρά, ξέρετε σε πόσα μηνύματα απήντησα; Μηδέν.

Ξέρετε πόσα μηνύματα με ευχές έστειλα; Πάλι μηδέν.

Μία δεκαετία. Μία μόνο δεκαετία χρειάστηκε για να αλλάξει ο τρόπος που επικοινωνούμε στις προσωπικές μας στιγμές. Να αλλάξει τόσο δραστικά που ακόμα και εμείς που ζήσαμε μια πιο αθώα εποχή να αναρωτιώμαστε πως γίναμε έτσι.

Μετά την “έκρηξη” του Facebook περί τα τέλη του 2006 (όταν έπαψε πλεόν να είναι προϋπόθεση το πανεπιστημιακό e-mail για να δημιουργήσεις προφίλ) αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι έχουμε ένα πολύ δυνατό εργαλείο στα χέρια μας. Κάτι που πάντα θα μας θυμίζει γενέθλια, που θα μας δίνει τη δυνατότητα να ξέρουμε με ακρίβεια πόσους Γιάννηδες ξέρουμε για να τους ευχηθούμε και πάει λέγοντας.

Θυμάμαι τη συγκάτοικό μου το 2007 που είχε παρατηρήσει αυτή τη μείωση στα προσωπικά μηνύματα γενέθλιων ευχών. Τότε κάναμε πλάκα και λέγαμε “οι τσιγκούνηδες γράφουνε χρόνια πολλά στο Facebook”. Ε ναι. Το 2007 ήταν οι τσιγκούνηδες, το 2009 ήταν για το PR, το 2011 ήταν η επίδειξη αναγνωρισημότητας.. και τώρα; Τώρα τι;

Τώρα γράφουμε ένα στάτους. Ευχόμαστε μαζικά. Δεν μπαίνουμε καν στον κόπο να πάμε στο προφίλ κάποιου, το βάζουμε γενικά στο στάτους, ευχόμαστε στους Βασίληδες, στους Χρήστους, τις Χριστίνες και τους Γιάννηδες από το Τwitter, καταργήσαμε το τηλεφώνημα, ξεχάσαμε ακόμα και το sms. Δε βαριέσαι.

Facebook-updates

Δεν υπάρχει πισωγύρισμα πια. Ο κόσμος του 2013 μπορεί να μην είναι αγγελικά πλασμένος, αλλά είναι ακριβώς όπως τον εξελίξαμε εμείς. Μπορεί η 15χρονη ξαδέλφη μου να μην αντιλαμβάνεται τι σημαίνει ζωή χωρίς iPhone, Facebook και Twitter, αλλά τουλάχιστον εγώ μπορώ να της μιλάω για εκείνες τις όμορφες εποχές που θυμόμασταν το τηλέφωνο του σπιτιού του κάθε φίλου μας και παίρναμε και λέγαμε “γειά σας κυρία Ματίνα, είναι μέσα η Βαρβάρα;

Το στοίχημα θα το κερδίσουμε αν ο τόσο περίπλοκος και συνάμα απλός κόσμος της τεχνολογίας προσαρμοστεί στα μέτρα μας και γίνει πάλι ανθρώπινος. Πως όλα αυτά που έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητας και προέκταση του χεριού θα γίνουν τα καινούργια εργαλεία μας για να είμαστε αυτοί που ήμασταν παιδιά.

Pic Source: hydro-carbons.blogspot.com, yourdigitalspace.com

Της Άντρεας Σολομωνίδου